Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΟΥ ΒΑΤΟΥ

Ας σας ταξιδέψουμε σήμερα σε μία από τις πιο άγριες και ταυτόχρονα όμορφες παραλίες του νησιού, με μια μαγευτική πεζοπορία στη νότια πλευρά και συγκεκριμένα στην παραλία του Βάτου. Αρχικά θα ήθελα να δώσω οδηγίες για το πως μπορεί να φτάσει κανείς στο Βάτο ( δηλαδή άβατο, περιοχή που δύσκολα πατάει ανθρώπου πόδι) . Ο πιο ασφαλής τρόπος και αυτός που συνηθίζουν οι περισσότεροι επισκέπτες μας τους καλοκαιρινούς μήνες , είναι με κάποιο περιηγητικό καραβάκι, το οποίο ξεκινάει συνήθως απο το λιμάνι των Θερμών και κατευθύνεται νοτίως του νησιού σε μια ανεπανάληπτη διαδρομή μέσω θαλάσσης .

ΠΑΡΑΛΙΑΒΑΤΟΣ Εμείς όμως διαλέξαμε να σας μεταφέρουμε εκεί με τον πατροπαράδοτο τρόπο, από το μονοπάτι πάνω στο βουνό γύρω γύρω από την Ξανθή Ράχη (Ωκεάνια Ράχη κατά τους Γεωλόγους). Αφήσαμε το αυτοκίνητο λίγο μετά τη Παχιά Άμμο, συνεχίσαμε σ’ ένα χωματόδρομο πάνω από τη παραλία του Καρκάνη, κι όταν φτάσαμε πάνω από τη παραλία Κατάρτι (χαρακτηριστικά είναι εκεί τα βράχια που έχουν αποκοπεί απ’ το βουνό κι έχουν μισοβυθιστεί μπροστά στην παραλία), βρήκαμε ν’ αχνοφαίνεται το μονοπάτι πάνω στο λόφο, που οδηγούσε ψηλά πάνω στο απόκρημνα βράχια. Για αρκετή ώρα περπατούσαμε στο χείλος του γκρεμού.

ΒΑΤΟΣ3

Η μέρα ήταν ηλιόλουστη και η θέα από ‘κει ψηλά, πάνω από το έρεβος, κάτι παραπάνω από μαγευτική. Το Αιγαίο καταγάλανο μπροστά μας μέχρι τις κορυφογραμμές της Ίμβρου. Οι μοναδικές πτυχώσεις της χέρσας σαμοθρακιώτικης γης, στο σημείο αυτό, σχημάτιζαν τις παραλίες που αφήναμε πίσω μας. Καθώς περπατούσαμε στον κακοτράχαλο γκρεμό είδαμε μπροστά μας πολύ κοντά το βουνό ν’ ανοίγει ομαλά στη μέση  και να ξεπροβάλει το φαράγγι και η παραλία του Βάτου. Υποστηρικτικά κρατούσαμε στα χέρια μας τον περιβόητο γκντουρ, τ’ αβδί, (το ραβδί του κεχαγιά), βοηθάει πάρα πολύ στο να μη χάνεις την ισορροπία σου, αρκεί να ξέρεις να το χρησιμοποιείς (κι αν δε ξέρεις στην ανάγκη μαθαίνεις επιτόπου). Με βιαστικά βήματα κατεβήκαμε στην παραλία του Βάτου, εκεί συνειδητοποίησα ότι ολόκληρη η παραλία δεν είναι παρά το δέλτα του ποταμού. Ένα άνοιγμα στο βουνό κι ένα ποτάμι που εκβάλει στη θάλασσα.

ΒΑΤΟΣ4

Είναι μια μοναδική παραλία, μόνο όταν τα νερά του ποταμού το επιτρέπουν, γι’ αυτό είναι και μοναδική. Άγρια και ξεκομμένη από το υπόλοιπο νησί. Περπατήσαμε το φαράγγι προς τον καταρράχτη, όμως πολύ γρήγορα το ποτάμι μας επέβαλε πάλι τον ανηφορικό δρόμο, μιας και η στάθμη του νερού δεν μας επέτρεπε να συνεχίσουμε μέσα απ’ το φαράγγι. Φτάσαμε αρκετά ψηλά από ένα μονοπάτι σχεδόν ανύπαρκτο, στμέρναμ γιένα αγκαθό κι πουλμούσαμ να ‘πουσουθούμι. Σ’ ένα ύψωμα απέναντι ακριβώς από τον καταρράχτη καθίσαμε να ξεκουραστούμε.

ΣΠΗΛΙΑΒΑΤΟΣ

Με βαριά βήματα συνεχίσαμε προς την κορυφή, στο μέσο της διαδρομής βρεθήκαμε μπροστά στ’ απομεινάρια ενός παλιού κυκλικού πέτρινου κτίσματος. Ποιος να το είχε φτιάξει άραγε; Ήμασταν στα λημέρια όπου σύχναζαν πριν πολλά πολλά χρόνια οι Γιαγιργιουκουρνάτ. Οι Γιαγιργιουκουρνάτ ήταν μια άγρια φυλή της Σαμοθράκης που ζούσαν σ’ εκείνη τη μεριά του νησιού και κυρίως στην περιοχή Πουρνιά. Έτρωγαν μονάχα κρέας και κάπνιζαν καβαλίνα από τα ζώα. Οι Γιαγιργιουκουρνάτ, κατά μια εκδοχή, εξαφανίζονται με την εμφάνιση της Παναγίας της Κρεμιώτισσας. Μετά από αρκετή ώρα ανάβασης φτάσαμε στην κορυφή και βρεθήκαμε παραπλεύρως της Παναγίας της Κρεμιώτισσας. Ακολουθώντας μια νεροσυρμή φτάσαμε ξανά στο χωματόδρομο πάνω από τη Παχιά Άμμο. Η εκδρομή μας δεν τελείωσε όμως εδώ. Συνεχίσαμε με τσίπουρο σ’ ένα από τα παραδοσιακά καφενεδάκια του Λακκώματος. Οδηγός σ’ όλη αυτή τη περιήγηση ήταν ο Νίκος ο Βάβουρας τον οποίο κι ευχαριστώ πολύ. 

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s